Ⅰ. Subkutan amfizem
Subkutan amfizem en yaygın pnömoperitoneum komplikasyonudur ve subkutan amfizem insidansı%2.7 kadar yüksektir.
1. Ortak nedenler
(1) Hasta Faktörleri: Hasta ağırlığı ve subkutan yağ kalınlığı, esas olarak aşırı derecede zayıflamış hastalarda subkutan yağ dokusu eksikliği, yağ dokusunun gaz üzerindeki zayıf bloke edici etkisi nedeniyle subkutan amfizem oluşumu ile yakından ilişkilidir. Subkütan amfizem oluşturmak için gazın subkutan boyunca difüzyonu.
(2) Ponksiyon tekniği, pnömoperitoneum iğne, ekstraperitoneal boşlukta bulunur: pnömoperitonum iğne kör penetrasyonunun kurulması sırasında, hasta obezdi ve karın duvarı kalındı, iğne karın boşluğuna ve enjekte edilen gaza girmedi, bu da doğrudan oluştu subkutan amfizem.
(3) Karmaşık çalışma ve uzun çalışma süresi nedeniyle, aletlerin sık sık değiştirilmesi ve delinme aparatının çıkarılması subkutan amfizem oluşumunu arttırdı.
2. Performans
(1) Hafif vakalarda, kasanın etrafındaki cilt şişir ve basıldığında kar bükme veya tutma hissi vardır:
(2) Şiddetli vakalarda, cilt şişmesi daha belirgin ve geniştir, göğüs ve karın duvarı boyunca yukarı ve aşağı yayılır, boyunda, baş ve yüze, perine ve alt ekstremitelere (erkekler skrotal amfizem görünebilir) ulaşır, hiperkapniye, asidoz ve hatta kardiyopulmoner disfonksiyona yol açabilir;
(3) Küçük yıldız gazı enjeksiyonu, ancak hızlı bir şekilde yüksek basınç veya karın genişlemesine ulaşması düzgün değildir, pneumoperitoneum iğnesinin ekstraperitoneumda bulunduğundan şüphelenilmelidir.
3. Önleme ve Tedavi
① Operasyon sırasında, pneumoperitoneum iğnesinin konumu doğru şekilde sağlanmalı ve karın boşluğuna girdikten sonra ekstraperitoneal boşlukta CO2 enjeksiyonundan kaçınılmalıdır. Pnömoperitoneum başlangıçta bağlandığında, basınç genellikle 7 ~ 8mmHg'yi geçmez ve çalışma sırasında çalışma sırasında küçük bir pnömoperitoneum basıncı uygulanmalıdır. Pnömoperitoneum kurulduğunda, pnömoperitoneum iğnesinin gerçekten karın boşluğuna girdiğini ve daha sonra CO2 gazının doldurulduğunu doğrulamak için şırınga ile su enjeksiyon testi yapıldı.
② Pneumoperitoneum iğnesinin ekstraperitoneal olduğundan şüpheleniliyorsa, hemen durdurulmalı ve yeniden yayınlanmalıdır.
③ Simetrik davul sesini belirlemek için karın her çeyreğine dokunun;
④ Pneumoperitoneum iğnesi karın boşluğuna girdikten sonra, delinme iğnesi dış göçü önlemek için sabitlenir ve pnömoperitonum makinesinin akış hızının değişmesi gözlemlenmelidir;
⑤ Sabit kanülü dikerken, kas tabakası ve fasya aynı anda dikilmelidir;
⑥ Operasyon süresini kısaltmaya çalışın, özellikle yaşlılarda karın duvarı gevşer ve gazın dökülmesi kolaydır;
⑦ Normal kardiyopulmoner fonksiyon, hafif subkutan amfizemin daha fazla tedavi edilmesi gerekmez, 24 ila 48 saat kendi kendine emilim;
⑧ Şiddetli subkutan amfizem, hiperventilasyon, ventilatör basınç oksijeni vermeli, pnömoperitonum basıncını (aşağıda 10 mmhg) azaltmalıdır, gerekirse işlemi geçici olarak askıya alın
Ⅱ. Hiperkapni ve hipoksemi
1. Ortak nedenler
(1) Uygunsuz yapay pnömoperitoneum basıncı (çok yüksek abdominal pnömoperitoneum basıncı (> 15mmHg))
(2) Operasyon sırasında düşük kafa ve yüksek ayak kullanımı (pelvik ve jinekolojik operasyonlar vb.) Gibi laparoskopik cerrahinin özel pozisyonları, diyaframı yükseltebilir, akciğerin tabanının hareketini kısıtlayabilir ve akciğer azaltabilir Hastalarda hiperkapniye ve hipoksemi ile sonuçlanan ventilasyon fonksiyonunu etkileyen uyumluluk. Esas olarak önceden var olan akciğer disfonksiyonu olan hastalarda ve daha uzun çalışma süresi durumunda görülür.
2. Önleme ve tedavi
(1) Operasyon sırasında kan oksijen doygunluğu ve arteriyel kan gazı analizi erken tespit edilebilir. Bir kez bulunduktan sonra, hiperventilasyon, yüksek konsantrasyon oksijen inhalasyonu ve% 5 sodyum karbonat intravenöz infüzyonu verilmelidir;
(2) laparoskopik cerrahi endikasyonlarını kesinlikle kavramak ve kötü kardiyopulmoner fonksiyonu olan hastalar ameliyat sırasında dikkatli olmalıdır;
(3) pnömoperitoneum basıncı çok yüksek olmamalı, 10 ~ 15 mmhg olabilir;
(4) Çalışma süresini mümkün olduğunca kısaltın. 4 saatten fazla operasyona sahip hastalar için, kan gazı analizi sonuçları operasyon sırasında dinamik olarak tespit edilmeli ve CO2'yi boşaltmak için gerekirse pnömoperitoneum geçici olarak kesintiye uğramalıdır.
Ⅲ. Pnömotoraks ve mediastinal amfizem
Laparoskopik pnömoperitoneum nadirdir, ancak çok tehlikeli bir komplikasyondur.
1. Ortak nedenler
(1) Yüksek pnömoperitoneum basıncı ve negatif torasik basınç, karın boşluğundaki gazın mediastinuma ve plevral boşluğa, aort veya özofagus hiatustaki karın boşluğundan girmesine izin verir.
(2) Ameliyat sırasında konjenital diyafram kusuru veya diyafram hasarı, böylece karın boşluğundaki gaz doğrudan plevral boşluğa:
(3) operasyon sırasında pulmoner bulla rüptürü gibi konjenital akciğer hastalıkları;
(4) Pnömotoraks, genel anestezi entübasyonu, aşırı pozitif basınç solunum basıncı ve pnömoperitoneum makinesinin basınç kontrolünün başarısızlığından kaynaklanabilir.
2. Şüpheli Performans
① Kan oksijen doygunluğunun açıklanamayan azalması;
Gaz Gaz direncinin artmasıyla gelgit hacmi azalır;
③ Açıklanamayan hemodinamik değişiklikler;
④ Perikardiyal tamponad belirtileri ortaya çıkarsa, perikardiyal havalandırma olasılığından şüphelenilmelidir.
3. Önleme ve Tedavi
Az sayıda pnömotoraks ve mediastinal amfizemde, nefes alma ve SPO2 etkilenmedi ve tedavi edilemez
Cerrahinin başında veya operasyon sırasında meydana gelen pnömotoraks derhal askıya alınmalı ve pnömoperitoneum çıkarılmalı ve kapalı torasik drenaj yapılmalıdır. Hastanın durumu iyileştikten sonra, pnömoperitonu yeniden kurulabilir ve eğer hayati belirtiler şu anda sabitse, ameliyat devam edilebilir.
Pnömotoraks, operasyonun sonunda meydana gelirse, hastanın hayati belirtileri kararlı olduğu sürece, operasyon devam edilebilir ve gerekirse kapalı indüksiyon yapılmalıdır.
Ⅳ. Gaz emboli
Gaz emboli, pnömoperitoneumun nadir bir komplikasyonudur, ancak sonuçları çok ciddidir ve mortalite yüksektir
Yaygın neden
(1) iç karın damarına sapan pnömoperitoneum iğnesi ve gaz kısa sürede doğrudan kana koştu ve kan dolaşımına girdi;
(2) Operasyon sırasında büyük damarlar (yazma damarları, inferior vena kava, vb. Gibi) yaralandı ve yüksek basınçlı gaz, kan dalgası dolaşımına venöz gözyaşından girerek gaz embolizmine neden oldu.
2. Performans
(1) son tidal CO2 basıncı keskin bir şekilde arttı, kan oksijen doygunluğu aniden azaldı ve daha sonra son tidal CO2 basıncı önemli ölçüde azaldı;
(2) kan basıncı azaldı, merkezi venöz basınç arttı, pulmoner arter basıncı arttı, kardiyak oskültrasyon taşlama tekerleği mırıltısı ortaya çıkabilir;
(3) Prekardiak ultrasonografi ve transesofageal ultrasonografi tanıda yardımcı olabilir.
3. Önleme ve Tedavi
(1) Havalandırmadan önce, pnömoperitoneum iğnesinin kan damarına nüfuz etmediği doğrulanmalıdır;
(2) Damar rüptürü operasyon sırasında meydana gelirse, gözyaşı hızlı bir şekilde kenetlenmeli ve zaman içinde onarılmalı veya ligasyon olmalıdır;
(3) merkezi venöz basınç ve pulmoner arter basıncının intraoperatif saptanması erken tanı için yararlıdır;
(4) Bir gaz emboli meydana geldikten sonra derhal tedavi edilmelidir.
Gaz Gaz enjeksiyonunu askıya alın ve gaz emboli kaynağını sonlandırmak için pnömoperitonumu hafifletin;
Dokular dokulara ve organlara yönelik hipoksik hasarı azaltmak için saf oksijeni solun;
Sol Sol yalancı pozisyon, sol kalbin ve sistemik dolaşımın kan akışını sağlar;
④ Sağ atriyum, sağ ventrikül ve pulmoner arterdeki gaz hızlı merkezi ven kateterizasyonu ile aspire edilir;
⑤ Hava kabarcıkları, acil durumda sağ atriyumun doğrudan delinmesi ile çıkarılabilir.
Ⅴ. Pnömoperiton aritmi
Pneumoperitoneum aritmi nadir değildir, ancak tam nedeni hala belirsizdir, cerrahın kendi durumuna ek olarak, pneumoperitoneum da önemli bir teşvik olmalıdır.
1. Ortak nedenler
Karın boşluğunun hızlı bir şekilde havalandırılması periton dilatasyon stimülasyonu ile sonuçlanır ve abdominal streç reseptörleri vagus sinirini uyararak aritmiye neden olur.
B. İç karın basıncı arttığında, inferior vena kava dönüşü bloke edilir, bu da geri dönüş kan hacminde bir azalmaya ve kardiyak sistolik fonksiyonda bir değişikliğe neden olur ve aritmi ile sonuçlanır.
Önleme ve tedavi
Önce düşük akışlı gaz enjeksiyonu ve daha sonra vücut ona uyum sağladıktan sonra gaz enjeksiyon hızını kademeli olarak arttırın. Özellikle yaşlılar için, kardiyopulmoner hastalıkları ve diğer yüksek riskli faktörleri olan hastalar için ısıtmalı CO2 gazı enjeksiyonu da pnömoabdominal aritminin oluşumunu önlemek için kullanılabilir.
Pnömoperitoneal aritmiler genellikle gaz enjeksiyonu durdurularak ve pnömoperitoneum serbest bırakılarak geliştirilebilir ve şiddetli vakalarda tıbbi tedavi gereklidir.
Ⅵ. Postoperatif omuz ağrısı
Sağ omuz ağrısı yaygındır ve ameliyattan 1-2 gün sonra ortaya çıkar.
1. Ortak nedenler
A. Sürekli pnömoperitoneum frenik sinir gerginliğine yol açar.
B. Kalan CO2, frenik siniri uyaran ve omuz refleks ağrısı üreten karbonik asit oluşturmak için kan içine emilir.
2. Önleme ve tedavi
(1) Operasyon sırasında pnömoperitoneum basıncı azaldı.
(2) Operasyondan sonra, karın boşluğundaki CO2 ve sıvı emildi; Hipofrenik ılık salin sulama; Pulmoner yeniden genişleme.
(3) Postoperatif oksijen inhalasyonu O2 ve CO2 değişimini destekledi ve CO2 deşarjı hızlandırdı.
